Mok kan erg hardnekkig zijn en de eigenaar soms tot wanhoop drijven, mede omdat mok bij een aantal paarden telkens weer terugkomt. Meestal zie je de problemen in de nazomer en in de herfst, maar sommige hebben er het hele jaar door last van. Sommige rassen hebben vaker mok dan andere. Bekend zijn de problemen bij de Friezen en de Tinkers.
Mok is niet besmettelijk voor andere paarden. Er zijn heel veel therapieën voor mok en dat geeft wel aan hoe divers de oorzaken kunnen zijn.
Hoe ontstaat mok
Mok is een zogenaamde multifactoriële ziekte. Dat wil zeggen dat er vele oorzaken kunnen zijn welke vaak ook gecombineerd voorkomen. Hieronder een willekeurige opsomming:
- Invloeden van buitenaf (o.a. zand en modder, vuil, diarree, teveel en te grondig wassen, insectenbeten) met als gevolg beschadiging van de huid. Dit vormt vaak het begin van meer ellende. Doordat het huidgebied waarin de aandoening aangrijpt bij ieder beweging van het paard mee beweegt, zal herstel van de beschadiging minder snel verlopen dan op plaatsen waar de huid weinig beweegt. Ander nadeel van de locatie van het probleem is dat het zo dicht bij de grond is.
Zomermok ontstaat waarschijnlijk door een combinatie van irriterende en/of ‘giftige' stoffen in het gras en teveel zonlicht in de zomer.
- Bacteriële infecties kunnen de zaak verergeren. Ze kunnen immers makkelijk een voedingsbodem vinden en kunnen dan nog meer problemen veroorzaken.
- Zonnebrand (bij roze huid, witte haren).
- Schimmelinfecties.
- Schurftmijten. Chorioptesmijten komen veel voor bij de Fries en nestelen zich bij voorkeur in de warme, vochtige omgeving van de kootholte.
Symptomen • Roodheid, schilfers, korstjes en soms kloven in de kootholte. Dit kan een broedplaats voor allerlei ziekteverwekkers (bacteriën, schimmels, mijten) zijn. De huid is in een aantal gevallen sterk verdikt.
• Soms is er sprake van vochtig eczeem
• Jeuk. Dit uit zich in stampen met het been of het langs elkaar schuren van de achterbenen. Vaak is dat een aanwijzing voor mijten.
• Kreupelheid.
• Soms is het gehele onderbeen of gehele been dikker. Men spreekt dan van
Einschuss: de lymfebanen gaan ontsteken, het been wordt van onderaf dik, warm en pijnlijk en het paard krijgt koorts. Bij deze sympthomen direct de dierenarts waarschuwen!
Behandeling
- Scheren van de kootholte.
- Was het gebied met verdunde Aloe Vera soap of Aloe Vera Shampoo. Voorkom “overwassen”.
- Droog het gebied goed af.
- Spray het gebied licht in met Aloe First.
- Smeer Aloe Vera Gelly op het gebied. En verwijder korsten als deze week worden.
- Herhaal het smeren in het begin 4 tot 6 maal per dag, maar was het gebied alleen als het hoogst noodzakelijk is. Ga over op 2 maal behandelen per dag als het resultaat beter wordt.
- Voeg Aloe Vera drank toe aan het dieet. Vraag hiervoor een gratis Opmaat advies aan bij Aloe2all-animals.
- Bij hardnekkige gevallen gebruik dan ook aanvullend Aloe Propolis tabletten (let op testdosis).
- In geval van zomermok is het verstandig zonlicht te vermijden door opstallen of het verbinden van de benen. Een enkele keer kan een zonnebrandcrème met een zeer hoge beschermingsfactor uitkomst bieden.
• Antibiotica en ontstekingsremmers.
Bij ernstigere gevallen van mok is -naast de lokale behandeling- ondersteuning met antibiotica gewenst. Zijn de benen van het paard heel dik en is er sprake van uitgebreide huidbeschadiging, dan zal dit voor het paard ook pijnlijk zijn. Het toedienen van pijnstillers/ontstekingsremmers is in die gevallen zeker gewenst. Als mok dit stadium eenmaal heeft bereikt is een behandeling vaak kostbaar en zeer arbeidsintensief en vereist veel verbanden en medicamenten. Voor mok geldt zeker dat de aanhouder wint.
Voorkómen
Na het lezen van bovenstaande tekst zal het duidelijk zijn dat een droge stal belangrijk is. Houdt in ieder geval de benen van het paard droog. Een andere bodembedekker kan daar ook aan bijdragen.
