Streptococcus Equi bij het paard

Droes is pijnlijk, moeilijk te behandelen en kan voorkomen bij paarden die er, op het eerste gezicht, volkomen gezond uitzien (circa 10% van de paarden die herstellen blijft drager). Daarom is het noodzakelijk contact met andere paarden zoveel mogelijk te vermijden. Binnen een stal of erf kan Droes zich snel verspreiden door direct contact tussen paarden of door indirect contact, bijvoorbeeld door gezamenlijke drink- en voederbakken of via zadels en tuig, kleding en schoeisel. 3-14 dagen nadat het paard besmet is geraakt, kunnen de eerste verschijnselen optreden. Het dier heeft koorts (een normale temperatuur van het paard is niet hoger dan 38 C!) wat wel kan oplopen tot 41 C, is sloom en eet niet.
Andere verschijnselen zijn: neusuitvloeiing (eerst slijmerig, later etterig), speekselen, moeilijk slikken waardoor er voedsel via de neus terugkomt, pijnlijk hoesten. Soms staan de paarden met een gestrekte hals en hebben ze een te volle keelstreek. De lymfeklieren aan het hoofd zijn verdikt en pijnlijk en soms hoor je de paarden snurken doordat de gezwollen lymfeklieren de keel dicht drukken. Soms dreigen ze zelfs te stikken.
Na 7-14 dagen breken de ontstoken lymfeklieren meestal door naar de keelholte, waarbij een etterige neusuitvloeiing kan worden gezien. In de voerbak ligt dan pus. De doorbraak kan ook naar buiten plaatsvinden of naar de luchtzakken. In het laatste geval kan er een luchtzakontsteking ontstaan. Na het doorbreken is de zwelling in de keelstreek minder en de lichaamstemperatuur daalt weer. Soms zijn de klinische verschijnselen zo duidelijk dat de dierenarts gemakkelijk de diagnose kan stellen. Dit is echter niet altijd het geval en soms moeten er neusmonsters genomen worden voor verder onderzoek. Hierbij dient te worden opgemerkt dat de diagnose van een dierenarts altijd noodzakelijk is, aangezien een paard dat een aantal van de bovengenoemde symptomen vertoont ook een andere aandoening kan hebben.

Vormen van droes
Keeldroes: Dit is de meest voorkomende vorm en is een etterige ontsteking van de keel en de keellymfeklieren aan het hoofd.
Kooierdroes: Als alleen de lymfeklieren tussen de kaaktakken ontstoken raken.
Verslagen droes: Dit is de meest ernstige vorm: hierbij ontstaan abcessen in organen of in de lymfeklieren van de borst- of buikholte van het paard. Wanneer een dier niet herstelt na het doorbreken van de lymfeklieren bij keeldroes, de koorts aanhoudt en de conditie achteruit gaat, kan de dierenarts vaststellen of er sprake is van verslagen droes.

Wanneer een veulen Droes heeft, kan bij de merrie een melkklierontsteking (mastitis) veroorzaken, waarbij abcessen in het uier kunnen ontstaan.